محفظه‌های خلأ

محفظه‌های خلأ

به محفظه‌ای که در آن خلأ ایجاد می‌شود، محفظه خلأ گفته می‌شود. به طور کلی عیبیابی اجزای سیستم‌های خلأ خصوصا محفظه‌های خلأ بسیار دشوار است از این رو منطقی است که در طراحی این محفظه‌ها دقت کافی به خرج داده شود تا ایراداتی کوچک مانند نشت گاز به درون محفظه خلأ باعث افت عملکرد یک سیستم بزرگ خلأ نشود.

به عنوان قسمت اصلی یک سیستم لایه (Chamber) برای نگهداشتن خلأ، نیاز به یک محفظه مخصوص موسوم به محفظه خلأ نشانی محسوب شده و تجهیزات متعددی را دربرگرفته و خلأ بدست آمده را از محیط بیرون جدا می‌کند. محفظه خلأ معمولاً از موادی مانند استیل زنگ نزن یا شیشه پیرِکس ساخته می‌شود. از مهمترین دلایلی که از استیل زنگ نزن یا شیشه پیرکس جهت ساختن بدنه محفظه خلأ استفاده کنند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. زنگ نمی‌زنند.
  2. به آسانی تمیز می‌شوند.
  3. خاصیت غیرمغناطیسی دارند.
  4. خواص گاززدایی خوبی دارند.

در این بین استیل زنگ نزن به دلیل برخورداری از استحکام زیاد (حتی در دما و خلأ خیلی زیاد)، قابلیت جوشکاری و تراشکاری آسان، برای سیستم‌های بزرگ ترجیح داده می‌شود.

کاربرد محفظه‌محفظه‌های خلأ با توجه به کاربرد، بازه خلأ مورد نیاز و قیود مختلف طراحی می‌شوند. به طور کلی عوامل مهمی که می‌بایست در فرایند طراحی در ذهن داشت عبارتند از:

  • بازه خلأ مورد نیاز؛
  • عملیات سطحی مورد نیاز؛
  • اندازه (طول، عرض و ارتفاع مورد نیاز)؛
  • دمای محیط (بر استحکام مواد مورد استفاده در سازه محفظه تأثیر می‌گذارد و فشار محفظه را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد)؛
  • سیستم مکش مورد استفاده و میزان مکش مد نظر؛
  • واکنش‌های درون محفظه؛
  • میزان استحکام مطلوب؛
  • نحوه نصب ساپورت‌ها؛
  • دسترسی مطلوب به درگاه‌های فشار و سایر تجهیزات (معمولاً داخل محفظه به منظور اتصال فشارسنج و سایر تجهیزات درگاه‌هایی تعبیه می‌شود).